Pagina's

Posts tonen met het label kabouter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kabouter. Alle posts tonen

zaterdag 23 oktober 2010

Suja, suja prikkeltje

Op weg naar de supermarkt, valt mijn oog op een klein wezentje in het gras. Als geboren en getogen stadsnimf is de enige ontmoeting die ik tot dan toe met een egel heb gehad via een dierenboek of als stukje wegtapijt. Maar deze is echt en leeft. Ik kom dichterbij en ben erop bedacht dat 'ie nu ieder moment onder de struiken zal schieten, maar dat gebeurt niet.

Ik pak het egeltje voorzichtig op. Ze rolt zich moeizaam tot een bolletje en trekt haar pootjes en snuitje in. Het is een schattig gezicht. De stekeltjes zijn nog niet erg hard en prikken nauwelijks. Egels zijn nachtdieren, het klopt dus niet dat ik haar op klaarlichte dag zo kan oppakken. Ik neem haar mee en laat het beestje in een schoenendoos tot rust komen. Ze past in mijn handpalm, weegt amper 130 gr. en is nog geen 4 weken oud.

Het is ‘t zoveelste dier dat mij uitzoekt als redder in nood. Soms voel ik me net Sneeuwwitje. Alleen al deze zomer heb ik mij ontfermd over een koolmees zonder staartveren, een uit het nest gevallen merel en een dakloos geraakte kitten. Ze hebben hun avontuur allemaal overleefd.

De rest van de middag delft mijn huishouden het onderspit. En zodra mijn mannen thuis komen hangt iedereen met z'n neus boven de schoenendoos. De tot Spiky gedoopte babyegel wordt bekeken en bewonderd. Zullen we haar houden en laten overwinteren in onze afgeschermde terrastuin?

Na telefonisch contact met de egelopvang blijkt dat ze daarvoor te klein is. Ze heeft professionele hulp nodig, zodat ze kan aansterken, voor zichzelf kan leren zorgen en - na haar winterslaap - opnieuw kan worden uitgezet. Na het avondeten dragen we haar over aan de vakkundige handen van een vrijwilligster en nemen met pijn in ons hart afscheid.

Bij de eerstvolgende wandeling hoop ik nu eens zeven dwergen in nood tegen te komen. Dan komt het met mijn huishouden tenminste ook een keer goed.

maandag 30 augustus 2010

The Godfather

Volgens de Italiaanse krant "La Republica" is er een merkwaardig bloedbad aangericht, waarbij recent 17 mensen de dood vonden. Nu weet ik niet waar jij als eerste aan denkt bij een dergelijk bericht, maar een link naar de 'Casa Nostra' is volgens mij snel gelegd. In dit specifieke geval betreft het echter een stel heel bijzondere maffiosos.

Het lijkt erop dat een groep wraakzuchtige kabouters een ware vastgoed vendetta houdt in de bergen van Valtellina. Onder leiding van de inmiddels hoogbejaarde Don Spillebeen, die sinds kort wordt geadviseerd door zijn nieuwste Consiglieri Wesley, zijn in de afgelopen 10 dagen stelselmatig de ene na de andere onschuldige paddenstoelen- zoeker uit dit  gebied door de ‘Piccioti’ onder de groene zoden gewerkt.

Afgelopen weekend nog, overleed een nietsvermoedende 65 jarige vrouw na een val van zeker 40 meter in een ravijn. De media beweert dat ze roekeloos was en daardoor is uitgegleden, maar ik weet wel beter. Ze is gewoon geduwd en het zal me niets verbazen als onze Vlaamse, zogenaamd pacifistische, kindervriend Plop daar een handje bij geholpen heeft. In België lopen tenslotte wel meer dubieuze types rond.

Ik ben overigens wel blij dat ik nooit een Omèrta heb afgezworen, anders had ik jullie hierover natuurlijk nooit durven vertellen. En om heel eerlijk te zijn snap ik het ook wel. Want stel je voor dat ze mij van het dak boven mijn hoofd beroven, reken maar dat ik daar bloeddorstig van zou worden.

I’ll make you an offer you can’t refuse; met allebei je beentjes hopla in de lucht!

Paddenstoelen-zoeken-Italie-levensgevaarlijk